De strijd om de Vortex

Het is een kwestie van inlevingsvermogen. Kijk je de eerste keer dan zie je de HvA-student Fardau Wind met een witte pruik en schmink. Kijk je de tweede keer dan zie je de oude zeeman Hârrr. Bij Live Action Role-Playing (LARP) draait alles om fantasie. Ga mee op reis naar de tijd dat sprookjes nog bestonden!

Zie hier de PDF

“We zaten op de bank televisie te kijken en opeens wist ik het: ik word Robijn, de zeemeermin met watervrees”, herinnert Ilse Weinholt (29) zich de geboorte van haar rol. De vierdejaars biologie aan de EHVA heeft lang rood haar en een tattoo van een rat op haar arm. Haar vriend Fardau Wind (21), eerstejaars biologie en secretaris bij de Pit is ook geen onopvallende verschijning met rossig baardje en kuif. Maar in zijn rol als bejaarde zeehuurling Hârrr is hij onherkenbaar. Verborgen achter rimpels, rotte tanden en littekens. Samen met nog 368 LARP’ers reizen ze dit meiweekend naar de bosrijke omgeving van Apeldoorn om met monsters te vechten, politieke intriges op te lossen en rituelen uit te voeren. Vortex Adventures, een van de grootste LARP-verenigingen in Nederland, zorgt voor de figuranten en de plot. Zij faciliteert zogezegd het heldendom. Net als films, games en boeken in het fantasygenre wint ook het rollenspel aan populariteit. Maar wat is LARP?

Voor outsiders is het niet meer dan georganiseerd elfje spelen en ravotten in het bos. Insiders daarentegen beschrijven het als een interactief toneelspel voor mensen met een overdosis improvisatievermogen. LARP bestaat nu zo’n tien jaar in Nederland en telt ongeveer twintig verenigingen. Op The Summoning van Vortex, het grootste openluchtspektakel, komen ongeveer vijfhonderd spelers af. Niets vergeleken bij de duizenden elfen, gnomen en magiërs die tijdens The Gathering in Engeland met elkaar een queeste volgen. Maar toch een hoop fantasierijke mensen voor een nuchter polderland.

Zwaarden

Op station Apeldoorn pik je de LARP’ers er zo uit. Niet vanwege de volgepakte rugzakken of hun alternatieve uiterlijk: staartjes, kistjes. Maar omdat er uit de plastic Albert Heijn-tassen zwaarden en dolken steken. Op het uitgestrekte glooiende terrein, omringd door bomen, staan al verschillende tentenkampen klaar. Op het hoogste punt is een fort gebouwd, waar zo blijkt later de tiran van het spel woont. LARP’ers begroeten elkaar opgetogen. Bijna begint de reis naar de magische Middeleeuwen waarin de Vortex – de ‘wereld’ waar de LARP-vereniging naar vernoemd is – het middelpunt van het universum is, het tussenstation waar volkeren en wezens uit verschillende werelden elkaar ontmoeten. Zetelend in ‘facties’ en ‘gilden’ horen de spelers de Vortex te beschermen tegen het kwaad van buitenaf. Maar zover is het nog niet. Eerst moet je als deelnemer je karakter inschrijven. En de bijbehorende latex wapens laten keuren op scherpe randen of punten.

Rum

Maak niet de kapitale fout om ter plekke een rol te verzinnen. LARP is meer dan verkleed kamperen. Een half jaar lang werkten Fardau en Ilse naast hun studie aan een eigen karakter, achtergrond en persoonlijke plot. Ze verzamelden kledingstukken en scheepsattributen op Koninginnedag en probeerden verhaallijnen uit op het internetforum. LARP’en doe je er niet zomaar even bij. Daarvoor is het spel te complex. De spelleiding creëert de spelwereld, verzint het overkoepelende plot en stelt de regels vast. De speler probeert een overtuigende rol neer te zetten. “Robijn woonde lange tijd op een Caribisch eiland waar ze zich stierlijk verveelde, totdat een piratenschip strandde op zoek naar rum”, vertelt Ilse over haar watervrezende alter ego. “Hârrr vond ze meteen leuk. Dus ze reisde mee.” Een beetje impulsief is Robijn wel, verklaart Ilse, ook al is ze 188 jaar oud. Voor de 64-jarige zeehuurling Hârrr wordt dit het tweede evenement. De doorgewinterde zeeman kan wel lezen en schrijven, maar niet praten. Op de kreet ‘hârrr’ na dan. Fardau: “Ik wilde een rustige rol. Niet te veel geouwehoer.” Met watervrees en spraakgebrek kun je niet de meest heldhaftige personages spelen, zou je zeggen. “Maar juist de vreemde eigenschappen trekken de aandacht en zorgen voor spel”, zegt Ilse met een brede grijns. Gelukkig beschikken ze ook over enige vaardigheden. Zo kan Robijn genezen en met dieren praten en Hârrr met twee handen vechten en kruiden herkennen. In totaal hebben ze vijftien punten te verspelen.

Schubben

Om acht uur gaat het spel time-in (de start). Op dat moment moet alles wat niet bij de middeleeuwse setting past verdwenen zijn. Mobiele telefoons uit, horloges af en auto’s van het terrein. Alles moet IC-verantwoord (in character) zijn om de geloofwaardigheid van het rollenspel te vergroten. Ilse plakt nog even haar laatste schubben op en Fardau brengt een litteken aan. Tot twee uur vannacht zijn ze zeevaarder en zeemeermin, en maken ze met hun groepje Corsairs (zeehuurlingen) deel uit van de factie Phoenix(Vuur). Het is een factie die het imago heeft van een groep wildemannen. Maar volgens de langharige met bontbedekte factieleider is dat wat overdreven. “Wij zijn gewoon geen praters maar doeners.” Steeds meer Keltisch ogende factieleden verzamelen zich om de eeuwige (schuimrubberen) vlam. Spelleider Murdoch, die zichzelf aankondigt als factiesukkel, neemt de huishoudelijke regels nog even door. “Niet te veel alcohol drinken, anders ben je niet scherp tijdens het spel.” “Veilig vechten. Niet richten op hoofd en hals.” Zodra de factieleider zijn mensen aankijkt, met een opvallend rode oogopslag (kleurlenzen), en de waarden Moed, Eer en Passie scandeert, is het spel begonnen. Robijn stuitert vrolijk heen en weer omdat ze als nieuw lid bijna wordt ingezworen bij Vuur. Fardau staat niet meer rechtop, maar leunt voorover op zijn wandelstok. Hij is de oude Hârrr.

Rode maan

Tijdens dit evenement Moots (samenkomst) gaan de Vortexianen op bezoek in de thuiswereld van Father Brimstone, die bestaat uit barbaarse stammen. Brimstones commandant Caius toont interesse in de verschillende goden die de Vortexianen aanbidden. Maar eigenlijk, zo blijkt later, wil hij ze dwingen hun god af te zweren. De nieuwe wereld is allesbehalve vreedzaam. Als LARP’er moet je stalen zenuwen hebben, zo blijkt vanavond. Zeker nu de maan rood kleurt, van oudsher een teken dat er bloed gaat vloeien en er vreemde spookachtige figuren uit de bossen komen. Hârrr verklaart achter de schermen dat het dolende zielen zijn die met martelspreuken de Vortexianen aanvallen. Er klinkt geschreeuw en gekrijs in het duister. Robijn rent druk met haar dolkje heen en weer. “Ik vind het geweldig, dit grote terrein. Er zijn zo veel mensen om mee te spelen.”

Bij Ilse sprong de LARP-vonk een half jaar geleden over. Met dank aan vriend Fardau. “Ik speelde al amateurtoneel en de combinatie van elfjes, feeën en theater leek me geweldig.” Fardau ontdekte LARP anderhalf jaar terug via een klasgenoot. “Ik studeerde toen nog theologie aan de EFA en Maarten ouwehoerde vanaf dag één de oren van mijn hoofd over LARP. Op een gegeven moment zag ik het helemaal voor me.” Meedoen aan dit theatrale spektakel geeft volgens Fardau een ontzettende adrenalinekick. “Alsof je met een band op een podium staat.” Ilse: “Je vergeet even de stress van het dagelijks leven, de deadline van een werkstuk. Je bent er even niet.” In hun rol blijven ze dicht bij zichzelf. Ilse: “Ik ben net als Robijn een impulsieve stuiterbal.” Fardau: “Hârrr is een adviseur. Ik leg graag dingen uit, daarom doe ik de lerarenopleiding.” Het experimenteren met eigenschappen komt later wel, vindt Ilse. “Als beginnende LARP’er kost het al genoeg energie om je te verplaatsen in een andere werkelijkheid.”

House

Op zaterdag brengt de factie Metaal de stemming er goed in. Met het draaien van foute house om negen uur ’s ochtends maak je natuurlijk geen vrienden. Toen wisten ze waarschijnlijk nog niet dat ze die middag in het bos zouden worden afgeslacht door monsters. Terwijl sommige LARP’ers hun roes nog uitslapen, loopt de spelleiding actief over het terrein, druk bellend met portofoons.“De wc-rollen zijn op.” “Er moet aan de plot gesleuteld worden.” Overdag krijgen de spelers ruimte voor eigen spel. Zo gaat Hârrr aan zijn zeeverslagen werken en Robijn sluit zich aan bij het ritualistengilde. Pas tegen de avond trekt de spelleiding de plot naar zich toe, wat zal uitmonden in de aanval van de factie Licht op het fort. Een barre strijd tegen de elitetroepen van Caius zal volgen. De grote veldslag, de climax, vindt zondagmiddag plaats. Dan mogen de Vortexianen de gemenerik verslaan en zich even held voelen.

Heimwee

Het is maandagmiddag. Ilse en Fardau hangen uitgeput op de bank. De blauwe zeemeerminnenrok ligt over de stoel. Maar zodra de laatste veldslag ter sprake komt, leven ze weer even op. Ilses ogen fonkelen: “Ik heb er de hele tijd middenin gestaan en mensen genezen in the name of rum, ha ha. De grap is dat ze dan dronken worden. Een grote gast van Licht zwalkte zelfs over het strijdveld en knuffelde monsters.” Een beetje gein tussendoor is belangrijk, vindt Ilse. “Als je te strak in je rol zit, vervaagt de grens.” Hârrr ging ook een aantal keren neer. “Maar gelukkig ben ik niet zo vaak geraakt dat ik al mijn levenspunten verloor.” Hun karakters overleefden het weekend. Maar het gejuich van gistermiddag is vandaag overgegaan in de bekende after-LARP-dip. Ilse: “We zijn doodop. In één keer smak, boem word je de realiteit weer ingemikt. Ik heb vanmiddag college en heb nog niks voorbereid. En als ik die zooi in de achterkamer zie, word ik chagrijnig. Ik voel een soort heimwee.” Fardau is ook een beetje afwezig. “Ik denk dat ik nog wat ga napraten op het forum.” Een tandje lager mag voorlopig wel. Ilse grijnst: “De hobby moet niet te veel uit de hand lopen. Het blijft een spelletje.” Maar de LARP-pauze mag niet té lang duren. Fardau: “Binnenkort gaan we ideeën verzinnen voor The Summoning in juli. Zeker nu we weten dat de prins van Phoenix ernstig verminkt is.”

Dit bericht was geplaatst inMijn werk, Publicaties. Bookmark the permalink. Zowel reacties als trackbacks zijn gesloten.